بیا برگردیم به قدیم ترها..
نه آنقدر دور که توی قحطی زمانِ احمدشاه بیفتیم، نه آنقدر نزدیک که سیاهچاله‌ی دیوارهای مجازی عشقمان را قورت بدهد..
حوالی دهه‌ی شصت یا پنجاه..
توی یک شبِ «برف تا کمر باریده»
عقدمان را ببندند؛
دست به دستمان بدهند
و برویم پی زندگیمان..
راستش «دوستت دارم»های با قابلیتِ
ویرایشِ این زمان به دلم نمی چسبد...